Mauro Corda

Corda, Mauro

La Reliquaire

 14.500,00

Corda, Mauro

Ballon Rouge

 2.200,00

Corda, Mauro

Chambre 104

 6.200,00

Corda, Mauro

Poupées gigognes

 6.200,00

‘Il faut être de son temps’. In de tweede helft van de negentiende eeuw klonk deze strijdkreet binnen een groep kunstenaars die de traditionele en klassieke beeldtaal losliet om de ‘lelijke’ kant van de maatschappij te tonen.
Voor kunstenaars als Courbet, Rodin, Millet, betekende eigentijds zijn de nadruk leggen op het lijden en niet meer op schoonheid. De arme middenklasse, (land)arbeiders, de gevallen vrouw, zieken en armen, de maatschappelijke slachtoffers werden de nieuwe helden van de stroming Realisme.
De personages in de Realistische beeldhouwkunst onttrekken op symbolische wijze hun hoopvolle blik aan de hemel en verbeelden hun verdriet en verslagenheid met neergeslagen ogen. Na een persoonlijke tragedie in het leven van Mauro Corda wordt de mens in zijn sculpturen door eenzelfde gelatenheid overvallen. Het confronterende niets ontziende realisme van zijn beelden omvat de conflicterende verlangens van de mens. Er is behoefte aan een ‘feel good’ervaring om de harde werkelijkheid te ontvluchten, maar tegelijkertijd, door de eendimensionaliteit van schoonheid en perfectie, gaan we op zoek naar spanning, naar de andere helft van het bestaan; de donkere keerzijde die doorgaans schuilgaat achter muren, deuren en gordijnen.

Gasmaskers, uitgemergelde lichamen, jeugdige schoonheid – onschuldig of tot lustobject gemaakt – soms macaber of met wrange humor, maar altijd schokkend ‘to the point’ houdt Mauro Corda ons een spiegel voor. De opgeslagen visuele indrukken van de Trauma Culture (Damien Hirst): oorlog, armoede, haat, honger, extremisme, perversie, dood en verderf, beïnvloeden onze kijk op de beelden van Mauro Corda. Al slaan we in eerste instantie in shock de handen voor het gezicht, iets in ons maakt dat de vingers zich enigszins spreiden en alles zichtbaar wordt. Het gevolg is een verwarrende sensatie, een mix van een kortstondig triomfantelijk gevoel dat het noodlot nog niet heeft toegeslagen en het angstige besef dat de grens tussen goed en kwaad, dood en leven het volgende moment kan worden overschreden. Initiële gevoelens van schaamte, voyeurisme en ongemak wijken al snel voor fascinatie en een onderzoekende blik. Mauro Corda onthult de naakte waarheid en laat ook in de getergde mens een universele schoonheid ontluiken.

andere beelden

wij presenteren ook


SCHILDERIJEN


FOTO’S